دسته: بیماری های التهابی چشم

2 جمعه 25 اکتبر 2019

توکسوپلاسموز چشمي Ocular toxoplasmosis

 

توكسوپلاسموز يك عفونت مشترك بين انسان و حيوان در جهان است. عامل بيماري يك انگل داخل سلولي بنام توكسوپلاسما گندي است . ميزبان طبيعي آن گربه هاي اهلي و وحشي مي باشند. منابع عفونت در انسان عبارتند از: اووسيت‌هاى موجود در خاک يا گرد و غبار، برادى‌زوئيت (اشکال انکيسته انگل) موجود در گوشت يا تاکى‌زوئيت (شکل پروليفراتيو یا تکثیری) منتقله از طريق جفت به جنین.

 در شكل مادرزادي عامل بيماري از طريق جفت از مادر به جنين منتقل ميشود.عفونت اكتسابي در اثر خوردن تخم هاي انگلي است كه گربه دفع ميكند و يا از طريق خوردن گوشت آلوده صورت ميگيرد. بيماري از فردي به فرد ديگر نميتواند منتقل شود مگر از مادر به جنين ودر موارد بسيار استثنائي از طريق انتقال خون و يا پيوند اعضا. پس به همسر ويا فرزند منتقل نمي شود.

توكسوپلاسموزيس چشمی معمولا مادر زادی است. ممکن است هردو چشم درگیر شوند ولی توكسوپلاسموزيس از یک چشم به چشم دیگر منتقل نمي شود . توکسوپلاسموز چشمى در اکثر موارد در تعقيب عفونت‌هاى مادرزادى در دومين ده‌سال عمر بروز مى‌کند. اين شکل از بيمارى بندرت در مبتلايان به توکسوپلاسموز حاد اکتسابى

شنبه 07 سپتامبر 2019

بیماری ایریدوسیکلیت یا هتروکرومی فوکس

     

اولین بار این بیماری توسط آقای ارنست فوکس Ernest Fuchs در سال 1906 با هتروکرومی (رنگ متفاوت عنبیه دو چشم)، التهاب جسم مژگانی و آب مروارید گزارش شد.

 

.

علل بیماری هتروکومی فوکس

 اگرچه علت دقیق بیماری نامعلوم است، همراهی آن با یکسری اختلالات دیگر این فرضیه را مطرح می کند که این بیماری زمینه های متعددی دارد.

از آنجائیکه اختلالات سمپاتیکی ممکن است متعاقب کم رنگ شدن عنبیه دیده شود، این اختلالات به عنوان یکی از علل زمینه ای مطرح است. کاهش عصب گیری ملانوسیت های (سلولهای رنگدانه دار) بستر عنبیه ممکن است منجر به کم رنگ شدن عنبیه شود. علاوه بر این کاهش عصب گیری ممکن است منجر به شکستن سد “خونی – زلالیه ای” و در نتیجه نشت پروتئین، سلول و سایر محصولات التهابی به داخل اتاقک قدامی چشم شود. در یک بررسی 4/1 درصد بیمارن فوکس (25 تا از 1746 مورد) همراه با سندرم هورنر بودند. از سایر دلایل احتمالی آن ممکن است سرخجه، توکسوپلاسمور، تبخال ساده چشمی و زونا باشد.

فراوانی بیماری هتروکرومی فوکس

از آنجائیکه این بیماری در اکثر بیمار